Toelichting Thijs Asselbergs Architectuurcentrale | Beeld Luuk Kramer
De aanbesteding voor de ondergrondse parkeergarage onder de Singelgracht in Amsterdam kreeg een 'design & construct' vorm waarbij de bouwer binnen bepaalde spelregels zelf mag bedenken op welke wijze hij de 800 parkeerplaatsen wil bouwen. Daarbij zijn vooraf wel de in- en uitgang voor de auto's ontworpen net zoals de voetgangersontsluitingen. De auto-entree is ingepast in het Frederik Hendrikplantsoen en ontworpen door buro Sant & Co, landschapsarchitectuur. Thijs Asselbergs werd gevraagd de inpassing van de voetgangersentree tot en met het definitief ontwerp te ontwerpen.
Op basis van verschillende analyses en participatiebijeenkomsten waarin een groep omwonenden zitting hadden werd duidelijk dat de aanvankelijke zes a zeven huisjes die op de kades dienden te worden gebouwd deels anders konden worden ingepast. Op initiatief van de bewoners is een 'Parijs model' (vergelijkbaar met de open trappen naar de metro in de openbare ruimte) ingepast. Daarnaast is gekeken of kon worden volstaan met minder toegangen. Uiteindelijk is er voor gekozen totaal vijf toegangen te ontwerpen: drie open trappen en twee huisjes voorzien van een lift.
Open ingangstrappen
Twee open ingangstrappen staan naast de Marnixkade en zijn met een korte loopbrug in het water gebouwd tussen de steigers van de reeds bestaande jachthaven Staverno. De andere open trap ligt op het kleine oude laadplatform aan de Nassaukade ter hoogte van de Hugo de Grootstraat.
Daarnaast is voorzien in twee glazen huisjes met lift en trap. Deze transparante huisjes zijn aan weerszijden van de gracht gepositioneerd. Het ene huisje staat aan de zijde van de Nassaukade ter hoogte van het Van Oldenbarneveldplein op het grote reeds bestaande laadplatform. Het andere huisje staat naast het Marnixbad aan de zijde van de Marnixkade. Op deze manier zijn de twee huisjes met de lift de verbindende schakel naar de wijk die daar achter ligt: richting Staatsliedenbuurt respectievelijk Jordaan.
Door de positionering van de twee trappen, de overige trap en de huisjes konden alle bomen worden gehandhaafd, een belangrijk onderdeel van het participatietraject. Een kleine boom naast het Marnixbad is verplaatst om de bouw van dit huisje te kunnen inpassen.
Vorm en materiaal
De twee glazen huisjes hebben de vorm van een traditionele kas. Op een betonnen plint, die is voorzien van een stalen afwerking, zijn slanke stalen spanten aangebracht waarop gepotdekselde horizontale glazen stroken zijn vastgezet. De toegangsdeur, die automatisch opengaat, is van staal met een herkenbare P in reliëf.
De binnenverlichting is ingetogen en geeft wanneer het donker is een zachte uitstraling naar de openbare ruimte. De vorm van een kas is mede gekozen omdat het gebied in de oorspronkelijke stadswal ligt, daar waar de oude stad overging in land en natuur.
Het driehoekige glazen silhouet is een metafoor voor een gebouwtje in een tuin. Het ene huisje staat in de langs richting van het laadplatform op de Nassaukade uit de hartlijn van het plantsoen en voegt zich op deze wijze natuurlijk in de nieuwe wandelroute die is ontstaan tussen de bestaande bomen van de Nassaukade. Het andere huisje staat loodrecht op de kade naast het Marnixbad.
De open trappen in het water zijn voorzien van een afgeronde hardstenen bovenrand en het deel dat in het water steekt is afgewerkt met robuust basalt. Hierdoor heeft het een uitstraling die aansluit bij meer trappen en kades die in Amsterdamse straatbeeld voorkomen.
De toegangsbruggetjes zijn van staal en minimaal gematerialiseerd. Onder aan de trap is een een heldere transparant glazen deur gebruikt waar licht achter schijnt zodat mensen elkaar goed kunnen zien. De open trap aan de overzijde op de Nassaukade is rondom afgewerkt met staal en heeft een slanke leuning als bovenbouw en is daarmee terughoudend in de openbare ruimte ingevoegd.
