De aaneenschakeling van verschillende parken kan sterk aan kwaliteit winnen door de Provincietuin, vandaag min of meer privé, half tuin half parking, volstrekt publiek te maken. Naar analogie met het Harmoniegebouw wordt het nieuwe Provinciehuis een vrijstaand gebouw in symbiose met het park. Het gebouw zorgt voor activiteit in het park, en het park linkt het Provinciehuis aan de buurt. Parkeren, toegangen en logistiek gaan discreet op in het park. Het gebouw is uitermate compact, heeft geen achterkant en is een opvallende sculptuur waarin verregaande gevoeligheid voor omstandigheden samengaat met vormelijke autonomie.
Het ontwerp van XDGA voor het nieuwe Provinciehuis heeft een kruisvormig plan waarbij het nieuwe gebouw dwars over de bestaande voorbouw geplaatst wordt. De verschillende programmaonderdelen in de onderste lagen kunnen hierdoor uiterst efficiënt en compact georganiseerd worden. De kruisvorm breekt het front van de voorbouw, laat een maximale continuïteit van het park rondom toe, en bezorgt het nieuwe gebouw een voordeur aan de Elisabethlei. De bovenste verdiepingen van de voorbouw worden afgebroken en vervangen door een belvédère in het park. De kantoren voor gedeputeerden en gouverneur verhuizen naar de bovenste verdiepingen in de nieuwbouw.
De compactheid in het park en de gewenste zichtbaarheid leidt naar bouwen in de hoogte. Uit het nieuwe programma blijkt een behoefte aan grote, open oppervlakten per verdieping, wat een slanke toren uitsluit; maar een hoge, platte schijf zou in deze context sterk conflicteren met de nabije bebouwing. Een specifieke, sculpturale vorm, opgebouwd uit rechthoekige plattegronden en bepaald door vertikaal doorlopende kernen, geeft een bevrijdend antwoord op dit keurslijf van beperkingen.
