Joris Luchinger is net bezig om thuis een werkplek in te richten, als ik hem bel. De meeste mensen van zijn architectuurbureau werken inmiddels thuis. De laatste vergaderingen waren vorige week, vanaf nu gaat alle overleg via telediensten.
Werkplek thuis
Maar zegt hij, om alles naar huis te verplaatsen, dat gaat niet lukken. Daarom houdt hij op kantoor een werkplek aan.Volgens hem kan dat, omdat in de loft alle werkplekken ver genoeg uit elkaar liggen. Ook cleanen zijn medewerkers dagelijks alle handvatten, tafels en toetsenborden.
Extreem voorzichtig
De crisis heeft tal van onaangename kanten. Echter Luchinger ziet ook positieve kanten. “Ik zit in Rotterdam en ik ruik nu het water van de Maas weer. Dat was vorige week nog ondenkbaar.” Luchinger geeft aan extreem voorzichtig te zijn: “Ik wil rekening houden met mensen die kwetsbaar zijn. Met mijn vriendin en onze kinderen gaan we wandelen op het strand en de natuur in, maar we ontmoeten even geen vrienden meer.”
Financiële onafhankelijkheid
De financiële crisis van 2008 heeft Luchinger bewust meegemaakt. Hij was toen net uit EEA (Erick van Egeraat Associated Architects) gestapt en zijn eigen bureau begonnen. Door een te sterke afhankelijkheid van één opdrachtgever, was hij enorm kwetsbaar geworden. Een ingewikkelde periode waarin hij zijn werkzaamheden in de architectuur moest combineren met advieswerkzaamheden om door te kunnen gaan met het bureau.
Flexibele schil
Naar eigen zeggen heeft Luchinger er veel van geleerd. Zo is hij een dag per week gaan lesgeven in Delft, waardoor hij in ieder geval van een deel van zijn inkomen verzekerd is. Ook werkt hij nu met een flexibele schil en heeft hij minder mensen dan destijds in vaste dienst. Bovendien heeft hij zijn opdrachtgevers meer gespreid.
Diepere crisis
Luchinger geeft aan sadder & wiser te zijn geworden en beter te zijn voorbereid dan destijds. Maar ook: “Deze crisis gaat zo veel dieper. Het is geen financiële maar een maatschappelijke crisis waarbij veel op het spel staat. Bij de vorige crisis kon je nog bepaalde mensen de schuld geven. Nu is de vraag veel meer hoe we zijn met zijn allen dingen beter kunnen gaan doen.”
Masterplannen
Het werk vindt ongehinderd doorgang, ook omdat veel projecten zich nog in de fase van masterplanning bevinden. Als je nu projecten in uitvoering hebt, is het een stuk lastiger, verwacht Luchinger. “Bij bouwvergaderingen ben je met zeven man bezig al schetsend en typend dingen op te lossen. Dat zie ik me online nog niet zo snel doen. Je werkt immers samen met jongeren van 25, maar ook met ouderen van 65.”
Flexibel en toekomstgericht
Het valt hem op, dat zijn opdrachtgevers snel en adequaat op de nieuwe situatie zijn ingesprongen. “Ik ben enorm blij dat ik voor opdrachtgevers werk die flexibel en toekomstgericht zijn.” Een van zijn opdrachtgevers is Bolidt, een internationaal bedrijf dat volgens Luchinger niet stil staat en veel van hem vraagt.
Impuls voor Drechtsteden
Volgende week staat met de opdrachtgever van het voormalige NedStaal terrein in Alblasserdam een vergadering ingepland over het transferium dat de Drechtsteden een economische impuls gaat geven. Omdat de opdrachtgever dat belangrijk vindt gaat die afspraak zeker door, maar op een andere manier.
Vooruitzichten
De vooruitzichten zijn ongewis. Op korte termijn wil Luchinger geen achterstanden opbouwen en per maand omzet en kosten goed op elkaar afstemmen. Van de door de regering aangekondigde steunmaatregelen hoopt hij liefst zo min mogelijk gebruik te maken.
Energie vasthouden
Met goede afspraken, discipline en een positieve instelling kun je volgens hem een heel eind komen. Ook gaat hij bekijken of hij de zaken niet permanent anders kan gaan organiseren. Luchinger: “Ik hoop dat we de energie die we nu voelen kunnen vasthouden.Ik maak me echter wel zorgen dat het langer dan een half jaar gaat duren. In dat geval kan het wel eens moeilijk worden om de positieve energie vast te houden.”
