<P>Naast luchtfietsen en wensdenken als oorzaken van het floppen van fusies, is zo’n 70% van de mislukkingen specifiek te wijten aan de cultuurverschillen tussen de samengevoegde organisaties. Onder het containerbegrip ‘cultuur’ gaan allerlei zaken schuil waarmee de medewerkers van de betrokken organisaties zich flink tegen elkaar afzetten. Mooi neveneffect is overigens dat de onderlinge verbondenheid bínnen de oorspronkelijke bloedgroepen tot ongekende hoogte stijgt. Na verloop van tijd – niet zelden al binnen een jaar – blijkt ‘een’ en ‘een’ niet drie te zijn, ook niet ’twee’ en als er niet snel wordt ingegrepen, zelfs niet ‘anderhalf’. Reorganiseren of zelfs defuseren dus. Zoekend naar oorzaken wordt vrijwel altijd ook het gebrek aan integratie genoemd. </P> <P>Fusies zijn typisch iets waar medewerkers over het algemeen niet voor kiezen. Je loopt immers het risico te moeten integreren in een omgeving die je niet ligt, waar je niet voor koos toen je solliciteerde. Maar wat is je alternatief, ontslag nemen?</P> <P>Hoe zat het ook al weer bij nieuwkomers in Nederland? Ook zij hebben er vaak niet voor gekozen om zich hier te vestigen. Maar wat is hun alternatief ? Een andere vreemde omgeving? Ook van hen wordt verwacht, om niet te zeggen geëist, dat ze integreren, assimileren zelfs. De enorme kosten voor het volgen van cursussen daartoe – waar inmiddels heel wat instituten hun bestaansrecht aan te danken hebben – zijn uiteraard voor eigen rekening.</P> <P>Waarom maken we dat ook niet van toepassing bij fusies? Medewerkers gewoon verplichten, op straffe van ontslag (lees uitzetting), een ‘inwerkingscursus’ te volgen. Vanwege de bezuinigingen kunnen de kosten, bij niet slagen, op het salaris worden ingehouden.</P>