Vorig jaar bood TNT Post de postbodes een baangarantie aan voor een lager loon. Bonden waren voor, maar de postbodes zelf waren tegen. En zie hier het resultaat. Een gewaarschuwd mens….
Op het moment dat de postmarkt werd vrijgegeven, kon je al op je klompen aanvoelen dat de jarenlange stabiele positie van de postbode zou gaan veranderen. Maar hoe en hoe snel? Iedere Nederlander ziet dagelijks hoe de postbezorging in een paar jaar tijd is veranderd: om tien uur komt een jonge moeder van Selektmail (extra’s voor de kinderen verdienen?), om twaalf uur de vertrouwde postbode van TNT Post (nog steeds een goed maandsalaris) en om vier uur de oudere dame van Sandd (AOW aanvullen?). Het is elke dag weer een drukte van belang bij onze brievenbus. Want zonder ja/nee sticker krijg je ook nog eens een lawine aan reclame folders en plaatselijke krantjes op je deurmat.
Zie je dergelijke ontwikkelingen nu aankomen of niet? Dat is voor een ondernemingsraad ook altijd weer de vraag. Had de or van TNT Post dit kunnen voorkomen of zijn het veranderingen die we met elkaar moeten accepteren? Het verdwijnen van de melkboer, de koffiejuffrouw, de tramconducteur, de loketbeambte en nu dus ook de echte postbode. De man of vrouw waarmee je zomaar een praatje maakt, een sociaal gezicht, een vertrouwd persoon, een moppentapper…
Ik weet het, het draait uiteindelijk allemaal om efficiency, kosten en concurrentie. Maar toch. We willen ook duurzaamheid, menselijkheid en vooral… een prettige samenleving. Een dergelijke beslissing heeft niet alleen consequenties voor vandaag en morgen, maar ook voor volgend jaar.
